کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ۵۲ زندان؛ ایستادگی در برابر ماشین مرگ
23-سپتامبر-2025
گروه خبری: اعتصاب غذای زندانیان سیاسی -
نفس در قفس، سه شنبه ۱ مهر ۱۴۰۴؛ کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته هشتادوهفتم در ۵۲ زندان مختلف برگزار شد.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» امروز به یکی از مهمترین نمادهای مقاومت مدنی در برابر سیاست اعدام در ایران بدل شده است. استمرار این کارزار در هشتادوهفت هفته پیاپی نشان میدهد که جنبش مخالفت با اعدام، یک واکنش مقطعی نیست، صدایی سازمانیافته و ریشهدار در دل جامعه است. در سرزمینی که حکومتش هر روز با طناب دار، امید را به قتل میرساند، مردم اما هنوز ایستادهاند؛ هنوز نفس زندگی را فریاد میزنند. «سهشنبههای نه به اعدام» شعلهای است که از دل تاریکی سر برآورده، شعلهای که با هر اعدام، فروزانتر میشود و با هر فریاد، گستردهتر. این کارزار نه فقط اعتراض به مرگ، که پیمان جمعی برای رهایی است؛ پیمانی که از پشت میلهها و درون زندانها تا قلب خیابانها و خانههای مردم طنینانداز میشود. هشتادوهفت هفته مقاومت یعنی هشتادوهفت هفته امید، ایستادگی و یادآوری این حقیقت که هیچ طنابی نمیتواند رویای آزادی را خفه کند.
متن کامل بیانیه زندانیان درهشتاد و هفتمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»
«تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته هشتادوهفتم در ۵۲ زندان مختلف»
«هفته هشتاد و هفتم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، در حالی برگزار میشود که سایهی وحشت و سرکوب بیش از پیش بر جان مردم ایران سنگینی میکند. در ماههای اخیر، شاهد افزایش بیسابقهی شمار اعدامها هستیم؛ از ۲۵ شهریور تا کنون، دستکم ۴۶ اعدام از جمله ۲ زن و شش هموطن بلوچ، و در شهریورماه ۱۸۶ اعدام شامل ۷ زن گزارش شده است.
در این میان، اعدام سبعانه یکی دیگر از اعضای «سهشنبههای نه به اعدام» بابک شهبازی، در سالگرد خیزش مردمی ۱۴۰۱ و بدون آخرین ملاقات با خانوادهاش، نمادی تلخ از رفتار غیرانسانی و نقض حقوق بشر توسط این رژیم آدمکش است. ربودن بابک شهبازی از داخل بند به قصد اعدام مخفیانه ایشان ، اعتراض و تحصن همبندیان وی در زندان قزلحصار را به دنبال داشت.
حکومتی که از یک سو دم از «عفو» زندانیان میزند، از سوی دیگر، هر هفته با افزایش شمار اعدامها، واقعیت تلخ و ضدانسانی خود را به طور عریان نشان میدهد.
امسال، همزمان با بازگشایی مدارس، بار دیگر معلمان و دانشجویان آگاه و پیشرو در خط مقدم مبارزه برای آزادی و برابری قرار دارند. نوجوانان و جوانان ایران کابوس این حکومت هستند و در هر مدرسه و دانشگاه، فعالانی ایستادهاند تا مدارس و دانشگاهها را کماکان به مرکزی برای مقاومت تبدیل کنند و صدایی برای مخالفت با احکام غیر انسانی اعدام هموطنانشان باشند.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» خطاب به مردم آزادی خواه ایران و همه دوستداران حقوقبشر فریاد میزند در برابر این سیاستهای خشونتبار و ضدبشری، سکوت جایز نیست. صدای ما باید قویتر از هر سرکوب و ظلمی باشد. هر هفته، هر سهشنبه، به یاد قربانیان اعدام، برای دادخواهی و دفاع از زندگی، به پا میخیزیم.
زندگی حق بنیادین هر انسان است و اعدام، خشونتی غیرقابل توجیه علیه این حق است.
اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» سهشنبه ۱ مهر ۱۴۰۴ در هفته هشتادوهفتم در ۵۲ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین، زندان قزلحصار(واحد ۳و ۴)، زندان مرکزی کرج ، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز ، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز (بند زنان و مردان)،
زندان فیروز آباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج و زندان کامیاران»
هفته هشتاد و هفتم
سهشنبه ۱ مهر ۱۴۰۴
کارزار سه شنبه های نه به اعدام