نفس در قفس

ارگان خبری لیگ حقوق بشر زندانیان ایران
اخبار

محرومیت از درمان، نقض حقوق زندانیان سیاسی در شیبان اهواز

2-اکتبر-2025

گروه خبری: زندانیان -

نفس در قفس، پنجشنبه ۱۰ مهر ۱۴۰۴؛ محرومیت از درمان و بی توجهی به وضعیت سلامت زندانیان سیاسی حجت آل محمدی و محمد طهماسبی در رندان شیبان اهواز.

به گزارش «نفس در قفس»، ارگان خبری لیگ حقوق بشر زندانیان ایران، دو زندانی سیاسی، حجت آل‌محمدی و محمد طهماسبی، بیش از یک سال است در زندان شیبان اهواز در شرایطی بلاتکلیف و بدون دسترسی به درمان‌های ضروری نگهداری می‌شوند. این وضعیت با اصول حقوق بشری و استانداردهای بین‌المللی در خصوص حقوق زندانیان مغایرت دارد.

محمد طهماسبی با بیماری‌های متعددی از جمله چسبندگی روده، آسم و مشکلات قلبی (درد شدید در ناحیه قفسه سینه) مواجه است.

حجت آل‌محمدی دچار عفونت شدید لثه و اختلالات اعصاب و روان است. وی پیش از بازداشت نیز سابقه بستری در بیمارستان اعصاب و روان داشته و نیاز فوری به مراقبت پزشکی تخصصی دارد.

با وجود این شرایط حاد، مقامات قضایی و مسئولان زندان تا کنون اقدامی مؤثر جهت درمان و اعزام آنان به مراکز درمانی خارج از زندان انجام نداده‌اند. چنین اقدامی ناقض اصل حق سلامتی، اصل منع رفتار غیرانسانی و همچنین مغایر با «قواعد ماندلا» (قواعد حداقل استاندارد سازمان ملل برای رفتار با زندانیان) است.

آقای آل‌محمدی در تاریخ ۲۶ شهریور ۱۴۰۳ در منزل شخصی خود در ایذه بازداشت و پس از بازجویی در اداره اطلاعات اهواز، به بند پنج زندان شیبان منتقل شد. وی۴۰ ساله، پدر یک فرزند خردسال است که پیش‌تر نیز سابقه بازداشت و محکومیت به دلیل فعالیت‌های مدنی داشته است.

آقای طهماسبی نیز در ۲۳ مرداد ۱۴۰۳ در ارومیه بازداشت و پس از بیش از ۴۰ روز بازجویی در بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز، به زندان شیبان منتقل گردید. وی ۳۳ ساله، از اهالی شهرستان ایذه می‌باشد.

پرونده قضایی این دو زندانی سیاسی میان دادسرای اهواز و ایذه جابه‌جا شده و آنان با اتهاماتی نظیر «تبلیغ علیه نظام»، «اخلال در نظم عمومی» و «همکاری با گروه‌های مخالف نظام» مواجه هستند.

تداوم محرومیت این زندانیان سیاسی از دسترسی به درمان، نقض جدی حقوق بنیادین آنان محسوب می‌شود. طبق میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و همچنین میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، دولت‌ها موظف به تضمین سلامت و کرامت زندانیان هستند. بی‌توجهی به این امر می‌تواند مصداق شکنجه یا رفتار غیرانسانی تلقی شود و مسئولیت حقوقی و بین‌المللی برای مقامات ذی‌ربط در پی داشته باشد.

زندانیان