نفس در قفس، صدای آزادی خاموش نمیشود، تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»
26-آگوست-2025
گروه خبری: زندانیان -
نفس در قفس، سه شنبه ۴ شهریور ۱۴۰۴؛ در سرزمینی که سایه اعدام بر زندگی مردم سنگینی میکند، مقاومت همچنان نفس میکشد. «سهشنبههای نه به اعدام» نه تنها یک کارزار اعتراضی، بلکه پژواک جمعی صدای زندانیان سیاسی است که با وجود حبس، شکنجه و سرکوب، هر هفته دیوارهای زندان را درمینوردند تا فریاد آزادی و حق حیات را به گوش جهانیان برسانند. امروز این کارزار به هشتادوسومین هفته پیاپی خود رسیده و در ۵۰ زندان سراسر کشور ادامه دارد؛ نشانی روشن از ارادهای که در برابر ماشین مرگ ایستاده است. پیوستن زندانیان دهدشت به این حرکت اعتراضی بار دیگر نشان داد که هیچ زندانی و هیچ شهروندی در ایران از خطر مرگ حکومتی در امان نیست. این صدا، صدای جانهای به ستوه آمده از بیعدالتی است که فریاد میزنند:
اعدام نه راهحل است، نه عدالت؛ اعدام تنها ابزاری برای تحمیل سکوت و تثبیت استبداد است.
متن کامل بیانیه زندانیان شرکت کننده در این هفته به شرح زیر است:
«گسترش کارزار «سه شنبههای نه به اعدام» در هفته هشتاد و سوم به ۵۰ زندان مختلف
پیوستن زندان دهدشت به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»
«در ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه ماشین اعدام همچنان بیرحمانه قربانی میگیرد. تنها در ماه مرداد، ۱۶۶ تن به دار آویخته شدند؛ و در هفته گذشته، ۳۱ تن از هموطنان ما، از جمله یک زن اعدام شدند، و دو تن از قربانیان در کردکوی و بیرم لارستان در ملا عام حلق آویز شدند. حکومت اعدامی قصد دارد با تحقیر و عادیسازی خشونت، جامعه را در وحشت فرو برد.
طبق اخبار رسیده جمعی از زندانیان زندان دهدشت در هفته هشتاد و سوم به کارزار «سه شنبههای نه به اعدام» پیوستند؛ افزودن نام زندان دهدشت به فهرست این کارزار یادآور این حقیقت تلخ است که هیچ گوشهای از ایران از سایه اعدام در امان نمانده است.
همزمان با خشم به خبر تکاندهنده دیگری مینگریم: تبدیل قطعه ۴۱ بهشت زهرا (قطعهای که یادآور هزاران زندانی سیاسی دهه ۶۰ و جنایتهای فراموشنشدنی آن سالهاست) به پارکینگ؛ اقدامی که نه تنها تلاشی شرمآور برای پاک کردن حافظه جمعی و آثار جنایتهای حکومتی است، بلکه بیحرمتی آشکاری به قربانیان و خانوادههایشان محسوب میشود، امری که از سوی عفو بین الملل نیز محکوم شده است.
کارزار «سه شنبههای نه به اعدام» بار دیگر فریاد میزند:
اعدام راهحل نیست؛
اعدام نقض آشکار حق حیات است؛
اعدام ابزاری برای ایجاد رعب و تثبیت سرکوب سیاسی است.
این کارزار از همه نهادهای بینالمللی، فعالان حقوق بشر و همه وجدانهای بیدار میخواهد که در برابر این چرخه مرگ بایستند و اعتراض مردم ایران علیه اعدام را بازتاب کنند.
کارزار «سه شنبههای نه به اعدام» در هفته هشتادوسوم روز سهشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۴ در ۵۰ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین، زندان قزلحصار(واحد ۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان خرم آباد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز(بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان زاهدان (بند زنان) ،زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان )، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج،زندان کامیاران و زندان دهدشت»