گزارش میدانی از ۵۰ پیکر ناشناس زنان معترض تهرانی در کهریزک
9-فوریه-2026
گروه خبری: زنان - سرکوب -
نفس در قفس، دوشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۴؛ حق حیات، حق کرامت انسانی و حق دانستن حقیقت، از بنیادیترین حقوق بشر هستند. هر پیکر بینام، نه یک عدد، بلکه انسانی با زندگی، خانواده و حق دادخواهی است. گزارش پیشرو تلاشی است برای جلوگیری از فراموشی و مطالبه حقیقت درباره زنانی که نامشان هنوز نا معلوم است.
به گزارش «نفس در قفس»، ارگان خبری لیگ حقوق بشر زندانیان ایران، انجمن علمی دانشجویی جامعهشناسی دانشگاه تربیتمدرس، گزارشی میدانی از اجساد ناشناس زنان معترض در کهریزک منتشر کرده است. بنا بر این گزارش، هنوز پنجاه جسد ناشناس زنان معترض تهرانی در کهریزک تهران وجود دارد.
در بخشی از این گزارش آمده است:«وقتی کشتهشدگان را به عدد و آمار تبدیل میکنیم، مقدمات فراموشی و نشناختن آنها را فراهم کردهایم. درحالی که با شناخت آنها میتوانیم مطالبات فراگیر را بشناسیم و به وحدت متکثری از چشماندازها برسیم. جسد ناشناس مهمترین راویست که میان تحویل زندگی ما به اعداد، همچنان عدد نشده است.»
افزودنی است که مرکز تشخیص و آزمایشگاهی پزشکی قانونی استان تهران مغروف به کهریزک تنها یکی از پنج مرکز پزشکی قانونی تهران است. در گزارش میدانی افزوده شده است چندین تصویر که در منیتور به ما نشان داده شد، متعلق به زنان جوانی بود که صورتشان غرق خون بود، زنانی که چهره شان به خون آغشته شده تقریبا قابل تشخیص نبودند….یکی دیگر از تصاویر متعلق به زنی بود که بخیه بزرگی در یک سمت جمجمه اش داشت و مشخص بود ضربه سختی به سرش خورده است. بر خی از زنان برهنه بودند و این برای ما سوال بزرگی است که چرا آنها برهنه بودند و عده ای دیگر نه؟ …یکی دیگر از زنان به بیمارستان منتقل شده بود چرا که همچنان سرم اکسیژن در دهان داشت مشخصا در بیمارستان جان داده بود. زنی دندان هایش را فشار داده بود و تمام صورتش غرق خون بود …کسانی که بر صورتشان خون پاشیده شده به احتمال قوی با تیر کشته شده اند و به همین علت اصطلاحا خون شتک زده بر چهره داشتند. . زنان گمشده ۱۸ تا ۲۱ دی ماه شهر تهران همچنان شناسایی نشده اند…وضعیت اجساد ناشناس مردان تهرانی و سایر شهرها همچنان در هاله ای از ابهام باقی می مانند….اگر بنا به افشای حقیقت است بفرمایید همیم ۵۰ زنی که تا امروز در سردخانه شهر تهران مانده اند که بوده اند؟ چطوز به قتل رسیده اند؟ قاتلینشان از کدام ارگان و نهاد هستند؟
بینامماندن قربانیان، ادامه همان خشونتی است که جانشان را گرفت. شناسایی اجساد، پاسخگویی مسئولان و تضمین حق دادخواهی خانوادهها، نه یک مطالبه سیاسی، بلکه تعهدی انسانی و حقوق بشری است. حقیقت، حتی اگر با تأخیر، حق بازگشت دارد.
نهادهای بینالمللی موظفاند در چارچوب تعهدات خود ذیل حقوق بینالملل بشر، از جمله میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، برای تحقیق مستقل، بیطرفانه و مؤثر درباره این موارد اقدام کنند و زمینه پاسخگویی آمران و عاملان نقضهای فاحش حقوق بشر را فراهم آورند. مصونیت از مجازات، خود شکلی از تداوم خشونت است و نفی آن، شرط بنیادین تحقق عدالت، جبران خسارت برای بازماندگان و تضمین عدم تکرار چنین جنایاتی است.