ارغوان فلاحی

زندان

زندان اوین

وضعیت

در زندان

ارغوان فلاحی زندانی سیاسی ۲۵ ساله، محبوس در زندان اوین در تاریخ ۶ بهمن ۱۴۰۳ در تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. وی پس از بازداشت، مدتی را در بندهای ۲۰۹ و ۲۴۱ زندان اوین، تحت نظارت حفاظت اطلاعات قوه قضائیه، در بازداشت به‌سر برد. بنا بر گزارش‌های موجود، در این دوره وی تحت فشارهای شدید روانی قرار داشته و تلاش‌هایی جهت اخذ اعترافات اجباری از او، در ارتباط با اتهامات مربوط به ترور دو قاضی، محمد مقیسه و علی رازینی، صورت گرفته است.

پس از پایان مرحله نخست بازجویی‌ها، خانم فلاحی به سلول انفرادی در زندان فشافویه (زندان تهران بزرگ) منتقل شد. در این دوره، ارتباط وی با خانواده به‌طور کامل قطع گردید و حتی وکیل او نیز از حق ملاقات و دسترسی به موکل خود محروم بوده است.

 در ۱۰ تیرماه ۱۴۰۵، شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی، ارغوان فلاحی را به اتهامات «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «بغی از طریق هواداری از سازمان مجاهدین خلق» به  اعدام محکوم کرد.

این حکم بدوی بوده و فرصت فرجام خواهی در دیوان عالی کشور وجود دارد.

پس از حمله اسرائیل به زندان اوین در خردادماه ۱۴۰۴، ارغوان فلاحی ابتدا به زندان تهران بزرگ و سپس به زندان قرچک ورامین منتقل شد و در ادامه مجدداً به زندان اوین بازگردانده شد.

شایان ذکر است که وی پیش‌تر نیز در آبان‌ماه ۱۴۰۱، به همراه پدرش نصرالله فلاحی، برادرش اردوان فلاحی و دوست خانوادگی آنان، پروین میرآسان، در جریان سفر از اصفهان به شیراز بازداشت شده بود. در آن پرونده، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، وی را از بابت اتهامات «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به دو سال حبس محکوم کرد. خانم فلاحی پس از اتمام دوران محکومیت، از زندان اوین آزاد شد.