سایت نفس در قفس: “حبیب الله گلپری” پور پیش از اعدام در نامه ای کوتاه خطاب به خانواده خود می گوید هر وقت دلشان تنگ شد برای دیدنش به کوه آبیدر در جوار زادگاهش سنندج بروند.
حبیب الله گلپری پور در سال ۱۳۶۳ در سنندج چشم به جهان گشود و بامداد روز ۴ آبان همزمان با “رضا اسماعیلی” دیگر زندانی سیاسی کُرد زندان سلماس، در زندان مرکزی ارومیه اعدام شد.
متن نامه که توسط سایت روز منتشر شده، به شرح زیر است:
بسمه تعالی
سلام
مدت ۴ سال می باشد که حسابی تو زحمتتان انداختم. امیدوارم زحمت های مرا ببخشید، برای تمامی شما آرزوی موفقیت میکنم.
به مادرم بگویید هروقت دلش تنگ شد توی آبیدر میتواند مرا ببیند. من همیشه با او هستم پس فکر من نباش .دوست دارم که روزهای بعدی خوش باشد و من اینجوری خوش می باشم و اگر خوشحالی مرا میخواهید خوشحال باشید.
پدر عزیزم از تمامی زحماتی که برایم کشیدی ممنون هستم از اینکه نتوانستم پسر خوبی برایت باشم مرا می بخشید. برای تمامی خواهر و برادرانم آرزوی موفقیت می کنم و بهترین زندگی را برای شما آرزو دارم.
خداحافظ حبیب الله گلپری پور
