حمایت زندانیان سیاسی زندان قزلحصار از اعتصاب غذای «نه به اعدام» ۱۵۰۰ زندانی محکوم به اعدام
18-اکتبر-2025
گروه خبری: زندانیان -
نفس در قفس، شنبه ۲۶ مهر ۱۴۰۴؛ ایستادگی در برابر ماشین اعدام، جامعه را به هم پیوند می دهد. در ششمین روز اعتصاب غذای زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار، جمعی از زندانیان سیاسی زندان قزلحصار در حمایت و اعلام همبستگی با زندانیان اعتصابی بیانیه ای صادر کردند.
موج تازه اعدامها همچون زخمی تازه بر تن جامعه نشان میدهد که حق حیات انسانها چگونه با تصمیمات حکومتی زیر پا گذاشته میشود. صدای اعتراض زندانیان قزلحصار و خانوادههایشان نه فقط فریادی برای نجات چند تن محکوم، که ندایی برای حفاظت از اصول حقوقبشری جهانی و یادآوری این واقعیت است که «اعدام» علاج اجتماعی نیست بلکه خشونتی حکومتی است که ریشه مشکلات را نمیخشکاند. امروز، همبستگی ملی و بینالمللی با محکومان و اعتصاب کنندگان و خواست روشن توقف اعدام بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد، زیرا حفظ کرامت و ممنوعیت اعدام، پایه هر جامعه عدالتطلب است.
متن کامل بیانیه جمعی از زندانیان سیاسی قزلحصار
«مهر ماه امسال تا کنون با حدود ۲۰۰ اعدام، خونینترین ماه برای محکومان به اعدام بوده است. بیجهت نیست که زندانیان واحد ۲ قزلحصار در برابر این موج اعدامها دست به اعتراض و اعتصاب غذا زدهاند؛ چرا که روزانه گروهگروه دوستانشان را به مسلخ برده و به چوبهدار میسپارند، و در چنین فضایی هر روز نوبت خود را بیهیچ سخنی انتظار میکشیدند؛ اکنون، بدین انتظار مرگ اعتراض کردند و جهانی را به همراهی خود فرا میخوانند.
حکومت از قضا بیشترین اعدامها را درست در روز جهانی «نه به اعدام» مرتکب شد؛ این امر نشان میدهد که کمترین ارزشی هم برای میثاقهای بینالمللی قائل نبوده و هیچ نگرانی نسبت به واکنشهای مجامع جهانی ندارد. این مهم برای ما زندانیان اهمیت ویژهای دارد، چرا که میدانیم جز چشمانتظاری، امید و یاری از سایر زندانیان و هموطنانمان اتکا دیگری نداریم.
این اعدامها و سرکوبها پس از شکستهای پیدرپی حکومت و از دستدادن «عمق استراتژیک» در منطقه که پیشتر میگفتند در صورت از دستدادن آن باید در شهرها و خیابانهای ایران بجنگیم، اکنون این صفآرایی را به داخل زندانها کشانده و به قتلعام زندانیان پرداخته و اینگونه با سرکوب و اعدام در زندانها خط بسته تا به خیابانها کشیده نشود، لذا وقتی راهکار و پاسخی برای اعتراضات بهحق مردم ندارند، تنها راه را در قربانیکردن زندانیان بیگناه میبینند تا آنها را مایهی وحشت و عبرت عامه کنند و به این وسیله مانع هر اعتراض و شورشی در خیابانها شوند.
مردم ایران نیز خوب میدانند که این اعدامها تنها محکومان و زندانیان را هدف نگرفته بلکه کل جامعه ایران را نشانه رفته است؛ بهگونهای که هموطنان در اقشار مختلف — معلم و کارگر، پرستار و بازنشسته — در اعتراضات صنفی خود نیز با شعارها و پلاکاردهای «نه به اعدام» آشکارا اعلام میکنند: «ما را با اعدام زندانیان در برابر چشمانمان نترسانید». این آمار وحشیانهی اعدام بهروشنی نشان میدهد که اعدامها بیانگر ناتوانی حکومت در پاسخ به مطالبات مردم است و همزمان اهرمی برای جلوگیری از گسترش اعتراضات صنفی و دیگر اعتراضات و تبدیلشدن آنها به قیامهای سراسری. بنابراین مخالفت با اعدام باید در صدر خواستههای مردم قرار گیرد.
ما جمعی از زندانیان سیاسیِ زندانِ قزلحصار، ضمن حمایت و ستایش شجاعت زندانیان اعتصابی قزلحصار و خانوادههای ایشان، چشمامید به مردم و خانوادهها دوختهایم که با هر وسیله ممکن پژواک تظلمخواهی آنها باشند.»