
نفس در قفس، دوشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۵؛ سوگند صیادی، دانشآموز ۱۶ ساله اهل روستای علیرضاوندی از توابع گیلانغرب و ساکن کرمانشاه، در پی خشونت خانوادگی جان خود را از دست داد. بر اساس گزارشهای منتشرشده، پدر او، کیومرث صیادی، متهم است که این نوجوان را با انگیزهای موسوم به «ناموسی» به قتل رسانده است. این حادثه بار دیگر مسئله خشونت علیه زنان و دختران، فقدان حمایت مؤثر از کودکان و مسئولیت نهادهای آموزشی در حفاظت از جان دانشآموزان را برجسته کرده است.
به گزارش «نفس در قفس»، ارگان خبری لیگ حقوق بشر زندانیان ایران، بر اساس اطلاعات منتشرشده، روز شنبه ۲۳ آبانماه ۱۴۰۵، مسئولان دبیرستان دخترانه رضوان کرمانشاه پس از اطلاع از موضوعی مرتبط با زندگی عاطفی و شخصی سوگند، پدر او را به مدرسه فراخواندند. گفته میشود پدر حدود ساعت ۸:۴۵ صبح به مدرسه مراجعه کرد و در حضور همکلاسیها و مسئولان آموزشی، دخترش را بهشدت مورد ضربوشتم قرار داد. برخی گزارشها حاکی است که خشونت حتی در بیرون از مدرسه ادامه یافته و پدر چندین بار سر او را به دیوار کوبیده است.
تکاندهندهترین بخش این حادثه، هشدارهای صریح سوگند درباره تهدید جانی است. بنا بر روایت منابع مطلع و فایل صوتی منتشرشده از یکی از دوستان او، سوگند پیش از ترک مدرسه از ترس بازگشت به خانه سخن گفته و هشدار داده بود که پدرش ممکن است او را به قتل برساند. او همچنین هنگام خداحافظی با دوستانش گفته بود: «دیگه شماها من رو نمیبینید.» با وجود این هشدارها، اقدامی مؤثر برای حفاظت از جان او صورت نگرفت و سوگند همراه پدرش مدرسه را ترک کرد.
بر اساس روایتهای منتشرشده، پس از بازگشت به منزل، درگیری و ضربوشتم ادامه یافت و پدرش او را از پنجره طبقه پنجم ساختمان به پایین پرتاب کرد. پیکر بیجان این نوجوان صبح روز یکشنبه ۲۴ آبانماه در حیاط ساختمان محل سکونت خانواده پیدا شد.
سوگند با پدر و نامادری خود زندگی میکرد. مادر او چند سال پیش از پدرش جدا شده بود و بنا بر گزارشها، پدر طی سالهای اخیر مانع برقراری ارتباط و ملاقات دخترش با مادرش شده بود.
در پی انتشار این گزارشها، دادستان کرمانشاه از تشکیل پرونده قضایی و صدور دستور جلب افراد مرتبط با این واقعه خبر داده است. وی اعلام کرده که فرضیههای قتل و خودکشی در دست بررسی است و تعیین علت قطعی مرگ به نتایج تحقیقات و بررسیهای تخصصی بستگی دارد. همچنین آموزشوپرورش کرمانشاه از آغاز بررسی عملکرد مسئولان مدرسه و احتمال قصور یا تخلف در مواجهه با شرایط این دانشآموز خبر داده است.
از منظر حقوق کودک، این پرونده صرفاً به چگونگی مرگ یک نوجوان محدود نمیشود؛ بلکه ضرورت بررسی نقش و مسئولیت تمام افرادی را مطرح میکند که پیش از وقوع حادثه از وضعیت و تهدیدهای احتمالی علیه جان او آگاه بودهاند. مطابق اصول حمایت از کودکان، حفظ امنیت و مصالح عالیه کودک باید بر ملاحظات خانوادگی و هرگونه قضاوت درباره زندگی شخصی او مقدم باشد.
مرگ سوگند صیادی یادآور این واقعیت تلخ است که خانه و خانواده، در صورت فقدان حمایت و نظارت مؤثر، میتوانند به محیطی ناامن برای کودکان تبدیل شوند. هیچ عنوانی، از جمله ناموس و اقتدار پدرانه، نمیتواند توجیهی برای خشونت، تهدید یا سلب حق حیات یک کودک باشد. رسیدگی مستقل و شفاف به این پرونده، تعیین مسئولیت عاملان احتمالی و بررسی قصور نهادهای مسئول، ضرورتی برای جلوگیری از تکرار چنین فجایعی است.



دیدگاهتان را بنویسید