نفس در قفس، دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۴؛ در شرایط جنگی و بهویژه در زمان وقوع حملات هوایی، حفاظت از جان و کرامت انسانی تمامی افراد، از جمله زندانیان، تکلیفی بنیادین برای حاکمیت محسوب میشود. زندانیان به دلیل سلب آزادی، امکان اتخاذ تدابیر حفاظتی شخصی را ندارند و به طور کامل تحت مسئولیت و حمایت دولت قرار دارند. از این رو، بیتوجهی به ایمنی آنان در وضعیتهای اضطراری میتواند ناقض تعهدات حقوقی و بینالمللی دولت باشد.
بر اساس مصوبه شماره ۲۱۱ شورای عالی قضایی، آزادی یا اعطای مرخصی و تعلیق مجازات زندانیان در شرایط جنگی اقدامی ضروری و مبتنی بر ملاحظات انسانی تلقی شده است. افزون بر این، اصول حقوق بینالملل، از جمله اصل حمایت از غیرنظامیان در مخاصمات مسلحانه و تعهد به صیانت از حق حیات، دولتها را ملزم میسازد تدابیر پیشگیرانه لازم را برای جلوگیری از خطر مرگ یا وارد آمدن آسیبهای جدی به اشخاص تحت بازداشت اتخاذ کنند.
مطابق استانداردهای حقوق بشری، از جمله قواعد حداقل استاندارد رفتار با زندانیان (قواعد ماندلا)، دولتها موظفاند ایمنی، سلامت و کرامت زندانیان را در هر شرایطی تضمین کنند. آزادی زندانیان به عنوان اقدامی پیشگیرانه و متناسب در راستای حفظ حق حیات در شرایط جنگی نهتنها اقدامی انسانی، بلکه تکلیفی حقوقی در چارچوب تعهدات داخلی و بینالمللی دولتهاست.
