نفس در قفس، پنجشنبه ۳ مهر ۱۴۰۴؛ سمیه رشیدی، زندانی سیاسی به دلیل عدم ارائه خدمات پزشکی و محرومیت درمانی، جان باخت.
به گزارش «نفس در قفس»، ارگان خبری لیگ حقوق بشر زندانیان ایران، خانم سمیه رشیدی، زندانی سیاسی که از بیماری صرع و سردردهای شدید رنج میبرد، به دلیل بیتوجهی مسئولان زندان و کادر بهداری در اعزام به موقع به بیمارستان و نیز تجویز داروهای آرامبخش به جای داروهای تخصصی مورد نیاز، بارها دچار حملات صرعی شد. با وجود وخامت حال او، کادر درمان و مسئولان زندان با زدن برچسب «تمارض»، از اعزام فوری وی به مراکز درمانی خودداری کردند. در نهایت، اعزام دیرهنگام خانم رشیدی به بیمارستان موجب کاهش شدید سطح هوشیاری او شد و پس از گذراندن حدود ۱۰ روز در کمای عمیق در بیمارستان مفتح ورامین، جان خود را از دست داد.
این سهلانگاری عامدانه مصداق روشن «بیتوجهی به سلامت زندانی» است که نه تنها نقض آشکار آییننامه سازمان زندانها به شمار میرود، بلکه در تعارض مستقیم با تعهدات بینالمللی ایران در زمینه حقوق بشر و رفتار با زندانیان، بهویژه «قواعد نلسون ماندلا» (مجموعه اصول سازمان ملل درباره رفتار با زندانیان) است.
بر اساس آییننامه سازمان زندانها، مسئولیت کامل حفظ جان و سلامت جسمی و روانی زندانیان بر عهده زندان است و عدم ایفای این وظیفه، مسئولیت مستقیم مرگ خانم رشیدی را متوجه مسئولان مربوطه میسازد.
محروم کردن زندانی از دسترسی به مراقبتهای درمانی مناسب، به موجب استانداردهای حقوق بینالملل، رفتاری غیرانسانی و مصداق شکنجه یا سایر اشکال رفتار ظالمانه و تحقیرآمیز تلقی میشود.
