نفس در قفس، پنجشنبه ۱۵ خرداد ۱۴۰۳؛مرکز آمار لیگ حقوق بشر زندانیان ایران، بر پایه دادههای موثق و راستیآزماییشده، گزارش آماری اعدامهای ماه مه ۲۰۲۵ را منتشر میکند. بنا بر این گزارش، در طول این ماه دستکم ۱۷۵ زندانی در زندانهای سراسر ایران به دار آویخته شدهاند. این رقم نشاندهنده موج تازهای از کشتار سازمانیافته با احکام اعدام است که در سال جاری شدت گرفته. همزمان با گسترش بحرانهای داخلی و ناتوانی ساختاری حکومت در پاسخگویی، استفاده ابزاری از مجازات اعدام بار دیگر افزایش یافته و به وضوح نشان میدهد که اعدامها در ایران ماهیتی سیاسی دارند. از آغاز سال ۲۰۲۵ دستکم ۵۷۷ زندانی در شهرهای مختلف به دار آویخته شدند.
جمهوری اسلامی ایران و نقض سیستماتیک استانداردهای بینالمللی در استفاده از مجازات اعدام
در حالیکه بخش بزرگی از جامعه جهانی به سوی محدودسازی و لغو مجازات اعدام پیش میرود، جمهوری اسلامی ایران همچنان در جایگاه دوم بالاترین نرخ اعدام در جهان قرار دارد و بهصورت سیستماتیک اصول بنیادین حقوق بشر را نادیده میگیرد.
نقض صریح کنوانسیونهای بینالمللی توسط ایران:
ایران با وجود عضویت در برخی از مهمترین معاهدات بینالمللی حقوق بشری، در عمل هیچگونه پایبندی واقعی به تعهدات خود ندارد و مفاد این کنوانسیونها را بهطور مکرر نقض میکند:
- میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR)
که بر حق حیات، ممنوعیت شکنجه، و تضمین دادرسی عادلانه تأکید دارد. - کنوانسیون حقوق کودک (CRC)
که اعدام کودکان زیر ۱۸ سال را بهصراحت ممنوع کرده است. - کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان (CEDAW)
که ایران عضو آن نیست، اما قوانین و رویههایش در خصوص زنان اعدامشده، تبعیض و خشونت ساختاری علیه زنان را تشدید میکند. - اصول راهنمای سازمان ملل برای استفاده از مجازات اعدام
که این مجازات را باید به “محدودترین و شدیدترین جرائم” و با دادرسی کامل و بینقص محدود کند – چیزی که در ایران بهندرت رعایت میشود.
در ادامه، تحلیل جامع اعدامها را در مقایسه با ماههای گذشته و سال گذشته، به تفکیک ماه، شهر، جنسیت، اتهام، قومیت و تابعیت خارجی مشاهده خواهید کرد.
